ایرانیان پاک سرشت

انتظار ملت از آقای مشایی

iranian-e-pak — Tue, 03 Jun 2008 13:16:09 GMT

در خبری که این روزها در رسانه ها منتشر شده آمده بود یکی از کتیبه های دوران هخامنشی که در سال 86 یعنی اوج درگیری ها بر سر نام خلیج فارس کشف شده و سندی محکم دال بر تاریخی بودن نام خلیج فارس بوده توسط افرادی تخریب گشته است.

در این میان مسئولان سازمان میراث فرهنگی جدل بر سر میزان این تخریب دارند و از اصل ماجرا که پیگیری چرایی و چگونگی این تخریب و مجازات عاملان و کوتاهی کنندگان در جریان حفاظت از این اثر تاریخی است، غافلند، شاید اگر در دفعات گذشته با مسببان موارد مشابه برخوردهای شایسته قضایی صورت می گرفت و عاملان به مجازاتهای متناسب و درخور می رسیدند امروز کسی به خود این جرات را برای تخریب یک اثر ملی و میهنی ایرانیان نمی داد.

امروز نیز ملت ایران همچنان چشم انتظار برخورد با مرتکبین و مقصران این حادثه اند و حداقل انتظار از آقای رحیم مشایی رئیس سازمان میراث فرهنگی این است که استعفای خود را برای عذر تقصیر به پیشگاه ملت بزرگ ایران تقدیم دارد.

چرخه های معیوب و قانون های فصلی

iranian-e-pak — Mon, 02 Jun 2008 05:36:07 GMT

یکی از منابع درآمد شهرداری ها تغییر کاربری زمین ها می باشد، این مکانیسم یک چرخه معیوب را طی می کند و در نهایت نیز به دو نتیجه منتج می گردد، نخست افزایش درآمد شهرداری و دیگری افزایش قیمت زمین و به تبع آن مسکن!

اما قضیه به این شکل است که شهرداری هر شهری با دست اندازی به زمین های بزرگ آن شهر و اعلام آن ها به عنوان ذخیره آموزشی و ... این زمین ها را از انتفاع خارج می نماید، از آن سو ارگانهایی چون آموزش و پرورش نیز چون همواره با کمبود بودجه مواجه اند، ناتوان از خرید اینگونه زمین ها حتی به قیمتی به مراتب پایین تر از ارزش واقعی شانند و چه بسا روحشان نیز از چنین مساله ای و در نظرگیری چنین زمینی در چنان جایی از شهر بی خبر است، از اینجا تازه کار صاحب زمین و دوندگی او برای بدست آوری دوباره مال خویش آغازیدن می گیرد.

یکی از این موارد برای خانواده ما اتفاق افتاده است، زمینی را چند سال پیش شهرداری با اعلام ذخیره آموزشی از انتفاع خارج نمود، در این میان سیر قانونی بدین شکل است که نخست باید از آموزش و پرورش استعلامی مبنی بر عدم نیاز به آن زمین کذایی کسب نماییم در صورتیکه قادر به چنین کاری نباشم یا به بیان دیگر آن اداره نیاز خود را برای چند سال آینده اعلام دارد صاحب زمین دو راه بیشتر پیش پای خود ندارد، یا از آن زمین تا زمان دلخواه آموزش و پرورش در گذرد و یا با گرفتن وکیل، دعوایی پرهزیه و فرسایشی را آغاز کند، ولی در صورت اعلام عدم نیاز از سوی آن اداره صاحب زمین باید با مراجعه به شهرداری براساس تعرفه اعلام شده نسبت به پرداخت هزینه "تغییر کاربری" اقدام کند، که در این صورت نیز اگر قصد فروش زمین در میان باشد با سرشکن شدن هزینه انجام یافته، به قیمت کل افزوده می شود و اگر قصد ساخت و ساز در آن، در بین باشد باز هم بر قیمت تمام شده افزوده شده و در هر دو صورت به افزایش نرخ زمین و مسکن می انجامد.

ولی قصه به همین جا خاتمه نمی یابد شوربختانه در تمامی ادارات دولتی امروز بدون دریافت رشوه هیچ کاری پیش نمی رود، و برای انجام همین تغییر کابری که ظاهری روتین دارد باید بارها و بارها در رفت و آمد بود و رشوه های آنچنانی پرداخت!

گوشه دیگری از قضیه را بشکافیم، همین زمینی که صحبتش در میان است سالها پیش که گویا بیرون از محدوده شهری قرار داشته مورد هجوم کابل های فشار قوی قرار گرفته و باز هم این بار به نوعی دیگر از ارزشش کاسته گشته و طبق قانون نوشته شده دولتیان زمینی که بیرون از محدوده شهری واقع باشد هیچ نوع خسارتی از این بابت دریافت نمی دارد، اکنون که در پی تفکیک زمین بودیم با مشخص شدن حریم کابل برق فشار قوی که میزان زیادی از زمین را بلعید، یکی از کارکنان اداره برق محترم! با پیشنهاد پنجاه - پنجاه قصد داشته زمین را در محدوده شهری آن زمان گنجانده و کلاهی از این نمد برای خویش ببافد.

ولی از تمامی اینها گذشته دردآورتر از همه اینها نوع برخوردهای سلیقه ای انجام شده در ورودی اداره ها با مراجعان محترم است، منی که از رهگذر ندانم کاری ها و کوته بینی های آقایان و شاید هم به میزا کمتر، خانم ها دچار خسارت شده ام از ورود به استانداری که تنها دلیل مراجعه ام پیگیری اموراتم بوده به دلیل پیراهن آستین کوتاه منع شدم!

پس از این ماجرا با کمی کنجکاوی و پیگیری پی بردم که در دادگستری ها و حتی اداره آموزش و پرورش نیز این قانون فصلی مجری است و چه بسا در دیگر اداره ها نیز در حال اجرا باشد و من بی اطلاع! از نادانانی که این چنین خزعبلاتی را ابلاغ می نمایند این استدعا را دارم که یک خط از دین مبینشان را به اینجانب نشان دهند که حجابی برای مردان تعریف کرده باشد، یک خط نشان دهند که زنان یائسه و غیر مسلمان را ناگزیر از رعایت حجاب نموده باشد، گویا آقایان یا از پیامبرشان مسلمان ترند و یا آیین تازه ای به ارمغان آورده اند.

جرات نقد

iranian-e-pak — Sun, 18 May 2008 15:05:35 GMT

به طوریکه از اخبار شنیده ایم قرار است از فردا شب سلسله برنامه هایی زیر عنوان "سیره عملی امام" از اخبار سراسری ساعت 9 پخش گردد، اینگونه برنامه ها ناخودآگاه آدمی را به یاد کشورهای کمونیستی می اندازد که در آنـها بلاانقطاع ایدئولوژی حاکم از تمامی رسانه ها و مظاهر بیرونی آنها ترویج می گردد و هیچ گونه مرام دیگری اجازه عرض اندام در اجتماع و عالم سیاست را نمی یابد.

شوربختانه در کشور ما نیز اکنون پس از گذشت 30 سال از انقلابی که نوید آزادی در آن داده می شد اندک اندک روزنه های کوچک تنفس ملت در حال انسداد است و حاکمیت در حال پیمودن بیراهه ای است که آن کشورها سالیان دراز در آن گام زده بودند و همگی شاهد اضمحلال اجتماعی و سیاسی شان بوده ایم.

به این موضوع اما می توان از زاویه ای دیگر نیز نگریست و آن از حالت نخست زشت تر و نشانه اضحملال اخلاق ما ایرانیان است، چرا که همچنان می خواهیم در راه کسی گام زنیم و ادامه دهنده راه کسی باشیم که 20 سال پیش این جهان را بدرود گفته و با وجود سانسور شدید حاکم بر کشور که مانع نقد درست وی شده است اخبار هولناک و تکان دهنده ای در اطراف وی به گوش می رسد، آیا نباید حتی یکبار از خود این پرسش را مطرح نماییم که چرا به ما این اجازه داده نمی شود که آرا و دیدگاههای آن مرد را نقد نماییم، آیا این ممنوعیت از بی پایگی و سستی آن آرا خبر نمی دهند؟ آیا این ممنوعیت از دکان بازای برای مدعیان خط امام و ... خبر نمی دهد؟ آیا ...

بسیار از این آیاها می توان ردیف نمود ولی به جای تمامی این خامه سرایی ها بهتر است کمی به تعقل پردازیم و ضمن محکومیت این گونه برنامه ها که از اکنون می توان تا حدودی محتوایشان را پیش بینی نمود و تخطئه چهره هایی چون مهندس بازرگان و آیت الله طالقانی و بنی صدر و بسیاری دیگر را پیش بینی کرد به فکر نقد آن راه و روش باشیم که با فریب ملتی در سده 20 میلادی آنها را اسیر استبداد دینی و حکومت ملایان کرد، کسانی که تنها هنرشان رمیدن از مقابل هر نوع مظهری از مدرنیته و پناهیدن به سنت های پوسیده است.

ما باید با نقد کسانی چون آقای خمینی راه خویش را به مست بهروزی باز نماییم نه اینکه با بت نمودن وی هر چه بیشتر در این منجلاب فرو رویم.

کعبه آمال

iranian-e-pak — Sat, 17 May 2008 09:26:14 GMT

رئیس جمهوری در جمع دانشجویان از دیدار خود با همسر دکتر حسین فاطمی سخن به میان آورد و از این دیدار دفاع نمود، نخست باید این دیدار را از زاویه کسب وجهه برای رئیس جمهور و ژست ملی که وی به خود گرفته است مورد بررسی قرار داد و از سوی دیگر به دوستان دانشجو خرده گرفت که چرا در پیمودن راه نیکبختی ملت همواره در پی کنار گزاردن خدمت گذاران وطن به عناوین گوناگون هستند؟!

ولی با این مقدمات باید عرض کنم هدف از نوشتار اینجانب نه آن دیدار و نه دفاع آقای احمدی نژاد از آن حرکت و نه اندز به دانشجویان است بلکه آنچه جای سرافکندگی ماست محل زیست همسر دکتر فاطمی است، ایشان حدود 50 سال است در انگلستان؛ طراح و مجری کودتای ننگین 28 مرداد که کاخ های آرزوهای ملتی را در رسیدن به دموکراسی و پیشرفت مادی و معنوی ویران نمود می زیند، آیا نباید از خود این پرسش را مطرح نماییم که کشورهای غربی چگونه محیطی را برای ملت خود و بیگانگان فراهم آورده اند که حتی در اوج دشمنی شان با ملتی دیگر باز هم کعبه آمال و آرزوها و آرمان شهر آن ملتها و بهترین نقطه برای زیست ایشان محسوب می شوند؟

بریز و بپاش و شعارهای پوپولیستی

iranian-e-pak — Fri, 18 Apr 2008 15:04:13 GMT

خبری که نماینده مهاباد در رابطه با هزینه یک میلیاردی میهمانی آقای حداد عادل برای نمایندگان دوره هشتم پارلمان داده بودند اگر چه با تکذیب رئیس مجلس همراه شد و ایشان در صفحه تلویزیون هزینه این چنینی را تکذیب فرمودند ولی این تکذیب بر بستر ناآگاهی افکار عمومی استوار بود چرا که با احتساب هزینه هتل حدود دویست نماینده که هریک تعدادی همراه نیز با خود داشته و دست کم دو شب در تهران نشیمن گرفتند این هزینه به هیچ روی دور از انتظار نمی نماید.

فریب افکار عمومی از سوی سردمداران رژیم هر چند به امری عادی و روزمره بدل شده و چندان حساسیتی را بر نمی انگیزد و افکار عمومی در قبال این گونه اخبار مصونیت یافته است و به نوعی اعداد و ارقام و تعداد صفرها دیگری اثری در مردم ندارد و ملت به نوعی فراموشی دچار گشته اند اما باز هم یادآوری برخی مسائل از باب گوشزد نمودنشان از آنجا که خیلی از تاریخ بیانشان نمی گذرد و کسانی که با آن افاضات هنوز در مسندند و اینگونه عمل می نمایند چندان بیراه نیست.

در هنگامه شروع به کار مجلس هفتم در روزنامه ها می خواندیم در کمسیون ها از سرو نمودن میوه و شیرنی دوری می شود و از آن با عنوان ساده زیستی و کاهش هزینه ها یاد می شود، در هنگام شروع به کار دولت نهم آب گرم اداره ها و وزارت خانه را قطع نمودند، یا هنگامی که دولت آقای خاتمی هواپیمای تشریفاتی خریداری نمود، روزنامه ها او و دولتش را به یاد انتقاد گرفتند ولی پس از گذشت مدتی شاهد این بریز و بپاش ها در مجلس و نیز استفاده از همان هواپیما توسط وزیران دولت کنونی بودیم.

آیا باز هم باید فریب ساده زیستی و شعارهای پوپولیستی را خورد؟!

برکناری پورمحمدی و اخلاق سیاسی

iranian-e-pak — Thu, 17 Apr 2008 09:39:44 GMT

از زمانی که صحبت از برکناری آقای پورمحمدی از وزارت کشور بر سر زبانها افتاد، به ناگهان تمامی فعالان سیاسی منتقد اتهاماتی که پیرامون نقش ایشان در اعدامهای سال 67 و قتل های زنجیره ای سال 77 و نیز ردصلاحیت های گسترده کاندیداهای انتخابات مجلس هشتم توسط هیاتهای اجرایی اتفاق افتاد را به دست فراموشی سپردند و تلاش خود را در بزرگنمایی اختلاف میان دولتیان و به نوعی جانبداری سخیف از شخص وزیر قرار دادند.

اینگونه عملکرد از سوی اصلاح طلبان داخلی و منتقدان اپوزیسیون به دور از اخلاق سیاسی و نشاندهده ضعف های فراوانی در ایشان است که آنها را از هرگونه صلاحیت برای به دست گیری سرنوشت کشور تهی می نماید.

آقای پورمحمدی همان شخصی است که حتی اصولگرایان راه یافته به مجلس هفتم در هنگامه رای اعتماد به وزیران از انتخاب وی به این سمت دل خوشی نداشته و سوابق او را در پست معاونت آقای فلاحیان به درستی، تیره تشخیص داده بودند، با این وجود امروز به دلیل لج بازی و جبران زبونی خود در قبال بی اعتنایی های دولت به مجلس و مصوبات آن و بی عملی خود در استفاده از مکانیسم های پیش بینی شده قانونی در الزام دولت به رعایت شان مجلس بازی کودکانه ای را شکل داده تا از این رهگذر مخالفت خود را با رئیس دولت به شکلی منفعلانه به نمایش گذارند.

در پایان تنها ذکر یک نکته را لازم می دانم و آن اینکه امید می رود آقای احمدی نژادی که از استفاده از مدیران دارای نقش در قتل های زنجیره ای ابایی نداشته و کسانی چون آقایان پورمحمدی، محسنی آژه ای، روح الله حسینیان (خسرو خوبان) و نیز صفارهرندی را در کابینه خویش به خدمت گرفت، پا را فراتر از آن ننهاده باشد و وارد فاز بعدی نقشه خود که استفاده از مهره های تندروتری است نگردیده باشد، به هر روی این افراد به هیچ عنوان شایستگی دفاع نداشته و ندارند و باید همگی در دادگاهی عادلانه پاسخگوی اتهاماتی که حول و حوش ایشان شنیده می شود باشند، البته نباید از نظر دور داشت کسی که افرادی با این پیشینه ها را به عنوان همکاران خویش بر می گزیند، علاوه بر دهن کجی به ملت و جانباختگان آن فجایع و خانواده های داغدارشان خود نیز با مرتکبان این جنایات هم اندیشه و هم نظر است.

بهداشت و درمان رایگان

iranian-e-pak — Wed, 16 Apr 2008 09:33:14 GMT

در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده همیشه یکی از دغدغه های شهروندان و به تبع یکی از محورهای تبلیغاتی و برنامه های عملی کاندیداها حول محور بهداشت و درمان شکل می گیرد، در امریکا و کشورهای اروپایی که شاهد شاخص های بالایی در زمینه بهداشت هستیم همچنان تلاش گسترده در جهت راضی تر نمودن شهروندان انجام می گیرد، ولی شوربختانه در کشور ما همواره یکی از دغدغه های هم میهنانمان هزینه های بیمارستانی می باشد که حجم گسترده ای از نقدینگی ایشان را می بلعد.

در ویژه نامه نوروزی "اعتماد" گزارشی راجع به بیماران ایدزی چاپ شده بود که در آن بیان می داشت تنها بیمارستان خمینی اقدام به بستری نمودن این بیماران می نماید و بیمه ها نیز از زیر پوشش گیری این قشر از جامعه سر باز می زنند.

با این تفاسیر و نیز عنایت به رشد قابل ملاحظه درآمدهای ارزی کشور به مدد افزایش قیمت جهانی نفت، به نظر می رسد بیش از هر زمان دیگری اولویت بیمه همگانی و رایگان شدن هزینه های بیمارستانی احساس می شود، ولی باز هم با کمال شگفتی در اخبار می شنویم هزینه های درمانی که ابتدای آن با ویزیت پزشک آغاز می شود، 50 درصد افزایش یافته است!

بسیاری از امور چون این موضوع و نیز هزینه های آموزشی در کشورمان وجود دارند که جدای از سیاست می باشند و تغییر شرایط در آنها می تواند فارغ از نوع حاکمیتی که بر سر کار است و فارغ از دولتی که اداره جامعه را برعهده دارد به خواست و مطالبه شهروندان بدل گردیده و از این رهگذر آرامش روانی به جامعه تزریق شده و فرصتهای برابری برای شهروندان در جهت استفاده از امکانات آموزشی کشور فراهم شود.

المپیک پکن و گفتمان حقوق بشری

iranian-e-pak — Tue, 15 Apr 2008 07:55:07 GMT

همانطوریکه شاهد بودیم در طی هفته گذشته عبور مشعل المپیک از کشورهای اروپایی با واکنش های بعضا" خشونت آمیزی از سوی فعالان حقوق بشر در این قاره مواجه شد، این موضوع می تواند الگویی برای ما ایرانیان در برخورد با المیپک پیش روی باشد.

فعالان حقوق بشر در کشورمان و ایرانیان خارج از کشور می توانند گفتمان تحریم این المپیک را به گفتمان روز بدل نموده و از این رهگذر ضمن ایجاد اتفاق میان خود، فشار بر رژیم به منظور احترام نهادن به کرامت انسانی و رعایت ضوابط جهانشمول حقوق بشر را بیشتر نمایند.

از هم اکنون اگر بتوان زمینه این گفتمان را فراهم آورد امیدواری نسبت به نتاج آن بسیار بالاست، چرا که حتی اگر این جنبش موفق به تحمیل اراده خود بر رژیم نشود باز هم از این رهگذر توانسته صدای خود و از آن بالاتر گوشزد نمودن حقوق تک تک افراد ایرانی را به ایشان برساند، در این میان همراه نمودن اعضای کاروان المپیک با این خواست و هدف از اهمیت فراوانی برخوردار است، که این نیز وابسیته به سطح فعالیت ها و غنیمت شمردن زمان دارد.

زنگ خطر

iranian-e-pak — Mon, 14 Apr 2008 08:18:20 GMT

بمب گذاری در حسینیه سیدالشهدای شیراز پس از حمله به کاروانهای راهیان نور در صورتیکه همچون بمب گذاری در حرم امام رضا و ترور صیاد شیرازی کار خود رژیم نبوده باشد، نشانه دست نهادن گروههای مخالف بر شریانهای هویت بخش رژیم است.

به هر روی رابطه میان خشونت و فضای باز سیاسی یک رابطه معکوس است به این معنی که هر چه فضا برای نقد و ابراز عقیده گشاده تر باشد، فضا و میدان برای جولان خشونت کاهش می یابد.

هر چند این ترور با صرفنظر از نظریه اجرای آن توسط خود رژیم، یک ترور هدفمند بوده است، ولی به نظر می رسد هنوز زمان برای انجام عملیات رادیکال و چریکی نامناسب است و راههای بسیاری، طی نشده باقی مانده اند، هنوز مقاومت های مدنی و اعتراض های دسته جمعی امتحان نشده اند و فشار از پایین به منظور گشایش فضا و نیز تشکیل نهادهای تاثیرگذار مدنی جا برای کار بسیار دارند، به همین دلیل سرکوب گروههای چریکی و سیاه نمایی هدفهای ایشان توسط رژیم با استقبال عمومی قابل ملاحظه ای مواجه می شود.

ولی تمامی این تحرکات باید چراغ قرمزی برای مسئولان جمهوری اسلامی و به ویژه حاکم اصلی باشد که اندک اندک مقاومت میان ایرانیان در حال شکل گیری است و در صورتیکه این مهم به موقع پاسخ درخور نیابد عواقب خطرناکی را هم برای ایشان و هم برای کلیت ایران به همراه خواهد داشت، چرا که فضای خشونت خالی از عقلانیت بوده و عواقب غیرقابل پیش بینی با خود به همراه دارد.

به امید اینکه حاکم اصلی اشتباه های شاه را تکرار نکرده و حاکمیت را به صاحبان اصلی آن باز گرداند.

یک تصمیم کارشناسی نشده دیگر

iranian-e-pak — Sun, 13 Apr 2008 08:30:30 GMT

از سال گذشته در اداره های تهران و از ابتدای امسال در شهرستانها سرویس ادارات حذف شدند، دولت با هر توجیهی که دست به این اقدام زده باشد، بار ترافیک شهرها را افزایش داده و تنش های مردم را افزوده است.

چرا که اکنون در ساعات اوج ترافیک که زمان بازگشایی ادارات و مدرسه هاست بار اضافی، علاوه بر بار معمول پیشین که ناشی از حذف سرویسهاست به حمل و نقل شهری افزوده شده در حالیکه افزایش قابل ملاحظه ای که جوابگوی این نیاز جدید باشد در نظر گرفته نشده است.

کاهش هزینه های دولت از چنین راههایی بسیار اشتباه است و بار اصلی هزینه های پنهان چنین سیاستهایی را نخست مردم و سپس در طی یک چرخه معیوب خود دولت می پردازد.