امروز اول فروردین نخستین روز سال نوی ایرانی است، این روز فرخنده را به به تمامی پارسی زبانان و همگی کسانی که در هر کجای جهان این روز را گرامی می دارند، شادباش می گویم.

جای بسی خوشنودی و خوشحالی است که نیاکانمان بهترین موقیعت زمانی را که زمان اعتدال طبیعت است را به همراه نیکوترین خصایل انسانی مبدا سال خویش قرار دادند و فرزندان برومند ایشان نیز در طول تاریخ و زیر فشارهای بیگانگان و مهاجمان و از جمله در طی سالهای پس از انقلاب که تلاش بسیاری برای محو مظاهر ایرانیت انجام شد این آیین انسانی را به بهترین نحو ممکن حفظ و حراست نمودند.

اکنون نیز امیدواریم این سال جدید سالی بهتر از سالهای گذشته برای تمامی ایرانیان چه در داخل کشور و چه  خارج از مرزها و در کل برای تمامی مردم جهان باشد و شاهد سالی به دور از جنگ و استقرار صلح و به حاشیه رفتن خشونت ها باشم.

اکنون به این مناسبت بار دیگر قصد دارم دغدغه خویش را با شما در میان نهم، معتقدم بهترین وسیله برای حفظ و حراست از امنیت و کیان کشور تسلط و نفوذ معنوی و فرهنگی کشور در میان همسایگان و حتی میان مردم جهان است، به این دلیل نخستین و در دسترس ترین عامل را همین نوروز باستانی با پتاسنیل های عظیم فرهنگی و مطابقت کامل آن با اخلاقیات انسانی می دانم و معتقدم به بهترین شکل زمینه جذب و جلب نظر مردم دیگر کشورها را به سوی ملت ایران داراست، شاید دیگر زمان آن فرا رسیده باشد به دور از تعصبات ایدئولوژیک و مذهبی با دیدی انسانی تر و بر پایه فرهنگ ایرانی با دیگر کشورهای به ویژه کشورهایی که در آنها آیین نوروزی گرامی داشته می شود ارتباط برقرار نموده و به تنظیم روابط بپردازیم.

شاید در هیچ کشوری و در هیچ زمانی چون روزهای فرا رسیدن نوروز چنین جنب و جوشی در میان ملتی ایجاد نگردد که طی آن همگی به نظافتی عمومی کمر بسته و با حسن خلق با یکدیگر برخورد نمایند و چنین گسترده به دید و بازدید و مسافرت مبادرت کنند، باید قدر چنین آیین های ملی را نیک بدانیم.