به طوریکه از اخبار شنیده ایم قرار است از فردا شب سلسله برنامه هایی زیر عنوان "سیره عملی امام" از اخبار سراسری ساعت 9 پخش گردد، اینگونه برنامه ها ناخودآگاه آدمی را به یاد کشورهای کمونیستی می اندازد که در آنـها بلاانقطاع ایدئولوژی حاکم از تمامی رسانه ها و مظاهر بیرونی آنها ترویج می گردد و هیچ گونه مرام دیگری اجازه عرض اندام در اجتماع و عالم سیاست را نمی یابد.

شوربختانه در کشور ما نیز اکنون پس از گذشت 30 سال از انقلابی که نوید آزادی در آن داده می شد اندک اندک روزنه های کوچک تنفس ملت در حال انسداد است و حاکمیت در حال پیمودن بیراهه ای است که آن کشورها سالیان دراز در آن گام زده بودند و همگی شاهد اضمحلال اجتماعی و سیاسی شان بوده ایم.

به این موضوع اما می توان از زاویه ای دیگر نیز نگریست و آن از حالت نخست زشت تر و نشانه اضحملال اخلاق ما ایرانیان است، چرا که همچنان می خواهیم در راه کسی  گام زنیم و ادامه دهنده راه کسی باشیم که 20 سال پیش این جهان را بدرود گفته و با وجود سانسور شدید حاکم بر کشور که مانع نقد درست وی شده است اخبار هولناک و تکان دهنده ای در اطراف وی به گوش می رسد، آیا نباید حتی یکبار از خود این پرسش را مطرح نماییم که چرا به ما این اجازه داده نمی شود که آرا و دیدگاههای آن مرد را نقد نماییم، آیا این ممنوعیت از بی پایگی و سستی آن آرا خبر نمی دهند؟ آیا این ممنوعیت از دکان بازای برای مدعیان خط امام و ... خبر نمی دهد؟ آیا ...

بسیار از این آیاها می توان ردیف نمود ولی به جای تمامی این خامه سرایی ها بهتر است کمی به تعقل پردازیم و ضمن محکومیت این گونه برنامه ها که از اکنون می توان تا حدودی محتوایشان را پیش بینی نمود و تخطئه چهره هایی چون مهندس بازرگان و آیت الله طالقانی و بنی صدر و بسیاری دیگر را پیش بینی کرد به فکر نقد آن راه و روش باشیم که با فریب ملتی در سده 20 میلادی آنها را اسیر استبداد دینی و حکومت ملایان کرد، کسانی که تنها هنرشان رمیدن از مقابل هر نوع مظهری از مدرنیته و پناهیدن به سنت های پوسیده است.

ما باید با نقد کسانی چون آقای خمینی راه خویش را به مست بهروزی باز نماییم نه اینکه با بت نمودن وی هر چه بیشتر در این منجلاب فرو رویم.

رئیس جمهوری در جمع دانشجویان از دیدار خود با همسر دکتر حسین فاطمی سخن به میان آورد و از این دیدار دفاع نمود، نخست باید این دیدار را از زاویه کسب وجهه برای رئیس جمهور و ژست ملی که وی به خود گرفته است مورد بررسی قرار داد و از سوی دیگر به دوستان دانشجو خرده گرفت که چرا در پیمودن راه نیکبختی ملت همواره در پی کنار گزاردن خدمت گذاران وطن به عناوین گوناگون هستند؟!

ولی با این مقدمات باید عرض کنم هدف از نوشتار  اینجانب نه آن دیدار و نه دفاع آقای احمدی نژاد از آن حرکت و نه اندز به دانشجویان است بلکه آنچه جای سرافکندگی ماست محل زیست همسر دکتر فاطمی است، ایشان حدود 50 سال است در انگلستان؛ طراح و مجری کودتای ننگین 28 مرداد که کاخ های آرزوهای ملتی را در رسیدن به دموکراسی و پیشرفت مادی و معنوی ویران نمود می زیند، آیا نباید از خود این پرسش را مطرح نماییم که کشورهای غربی چگونه محیطی را برای ملت خود و بیگانگان فراهم آورده اند که حتی در اوج دشمنی شان با ملتی دیگر باز هم کعبه آمال و آرزوها و آرمان شهر آن ملتها و بهترین نقطه برای زیست ایشان محسوب می شوند؟